Buikgevoel: verwarrend waardevol!

Mysterie van het buikgevoel is opgelost!

Reflectieverslag MakeYourMind Meeting 19-3-2019

Misschien voelde ik intuïtief al aan dat 19 maart de perfecte avond was voor deze MakeYourMind Meeting. Het was volle maan, er hing een apart wolkendek boven ons hoofd en een licht briesje streek langs onze wangen. Op zo’n avond ga je liever niet alleen naar buiten… Gelukkig verkeerden we in goed gezelschap en creëerden deze omstandigheden de juiste setting voor het gesprek. We gingen het namelijk hebben over ons buikgevoel. Een ietwat vaag begrip voor velen met een vleugje mysterie. En toch weten we dat het onlosmakelijk onderdeel is van ons als mens.

Best verwarrend
Na 10 minuten in het licht van de maan gelopen te hebben gelopen, gingen de deelnemers met elkaar in gesprek. Al snel werd duidelijk dat de een het buikgevoel als iets negatiefs ervaart en de ander als positief. Wat is dan het verschil? Wat blijkt, is dat degene die het als iets negatiefs omschrijft, recentelijk op een pittige fietsvakantie was geweest en weerstand voelde om door te zetten. Het gevoel in zijn onderbuik beviel hem niet. Als hij daar puur op zou zijn afgegaan, had hij de fietstocht afgeblazen. Toch heeft hij er niet aan toegegeven en dat gaf het hem juist een geweldig gevoel na afloop. “I did it!” Maar wanneer ervaart de ander het dan als iets positiefs? Een van de deelnemers omschreef het als een tintelend gevoel in je buik. Er komt een kans op je pad en je voelt aan alles dat je deze moet pakken. Alleen kun je nog niet beargumenteren waarom. Het gevoel is vaak ook snel weer verdwenen. Zeker wanneer je hoofd zich ermee gaat bemoeien en er angst om de hoek komt kijken. Het buikgevoel verandert, wordt zwaarder waardoor het je afremt in je enthousiasme om voor die kans te gaan. Op die manier kwamen we weer terug bij die negatieve ervaring… Best verwarrend zo.

Hoe vertrouw je je buikgevoel?
Het werd de deelnemers dan ook snel duidelijk dat er dus twee type buikgevoelens zijn. De een opgeroepen door emoties en de ander door een ingeving. De felheid geeft het verschil aan. Emoties voelen vaak sterk. Het zijn krachtige lichaamssensaties als angst, woede, verdriet, afschuw of vreugde. Het voelt meer aan als een steen in je maag. De andere groep buikgevoelens zijn juist rustig en zacht, ingegeven door een soort innerlijk inzicht. Het is dus heel belangrijk om deze twee van elkaar te onderscheiden, wil je ten volle kunnen vertrouwen op wat je buikgevoel je te vertellen heeft.

Supersnelweg tussen je buik en je hersenen
Om het fenomeen buikgevoel beter te begrijpen, werd het tijd voor het tweede gedeelte. Binnen, onder het genot van een kop thee vertelde ik de deelnemers wat de wetenschap te melden heeft over dit onderwerp. Met verbazing werd er naar het volgende geluisterd. Enkele wetenschappers hebben namelijk ontdekt dat er een soort supersnelweg is tussen je onderbuik en je hersenen. Justin en Erica Sonneburg schrijven in hun boek The Good Gut dat deze connectie niet alleen een metafoor is. Ons brein en ons onderbuikgevoel (gut feeling in het Engels) zijn met elkaar verbonden door een netwerk van neuronen, chemische stofjes en hormonen. Die geven constante feedback aan je brein. Ze zeggen bijvoorbeeld dat je stress hebt. Of honger. De feedback werkt ook andersom. Je krijgt bijvoorbeeld een knoop in je maag wanneer je denkt aan de rekeningen die je nog moet betalen. Door die krachtige functie wordt de onderbuik ook wel ‘het tweede brein” genoemd. Om deze bijzondere ontdekking uit te leggen aan de deelnemers kregen ze hierover een filmpje te zien van Giuilia Enders. Zij is een wetenschapper en auteur en vertelt een fantastisch verhaal over “The surprisingly charming science of your gut”.

Slechts een deelnemer had wel eens gehoord over dit tweede brein. Het was voor de meesten een verrassing om te vernemen dat van de totale communicatie-uitwisseling tussen het brein en onderbuik, maar 10% ‘top-down’ is. En dus 90% van je buik naar je hersenen. Het kan dus een krachtige raadgever zijn als je beslissingen moet nemen of situaties moet inschatten.

Even terug naar ons eerste brein
Zo kwamen we aan bij het volgende onderwerp. Wat voor rol spelen je oude hersenen in dit hele buikgevoel gedoe? Zeker als je je realiseert dat 95% van je gedrag onbewust en/of intuïtief is. Aan de hand van het volgende voorbeeld heb ik dit toegelicht. Wetenschappers hebben ontdekt wat wij twee heel verschillende ‘besturingssystemen’ lijken te hebben. Systeem 1 is onze snelle, instinctieve en vaak onbewuste manier van werken. Het wordt bestuurd door ons rechter breinhelft waar o.a. onze prehistorische hersendelen zich bevinden, bekend als de “limbische en reptiliaanse “delen. Systeem 2 is onze langzamere, meer analytische en bewuste manier van werken. Het wordt bestuurd door ons linker breinhelft en door nieuwere delen van ons brein die zich pas later hebben ontwikkeld (ook bekend als de ‘neocortex’). Onderzoekers hebben ontdekt dat intuïtie deel uitmaakt van systeem 1. Daarom komt bijvoorbeeld een ingeving opeens en lijkt het niet direct logisch. Met andere woorden, intuïtieve beslissingen zijn niet iets waar we zorgvuldig over hebben nagedacht, maar keuzes die we snel instinctief maken.

Jij bent slimmer dan je denkt
Onderzoekers hebben aangetoond waarom we meer op onze intuitie moeten vertrouwen. Zo hebben ze ontdekt dat systeem 1 vaak het juiste antwoord kent ruim voordat systeem 2 dat doet. Onderzoekers vroegen proefpersonen mee te doen aan een ​​kaartspel waarbij het doel was om zoveel mogelijk geld te winnen. Wat de proefpersonen echter niet wisten, was dat het spel ‘gesaboteerd’ was. Ze konden kiezen uit twee stapels; de ene stapel was voorgeprogrammeerd om grote winsten binnen te halen, gevolgd door grote verliezen. Terwijl de andere stapel was voorgeprogrammeerd om kleine winsten binnen te halen, maar bijna geen te verliezen. Het duurde ongeveer 50 kaarten voordat de proefpersonen zeiden dat ze vermoedden welk kaartstapel veiliger was en ongeveer 80 kaarten voordat ze het daadwerkelijk verschil tussen de twee stapels inzagen. Wat echter het meest fascinerende is, is dat na slechts 10 kaarten de zweetklieren op de handpalmen van de proefpersonen een beetje open gingen elke keer dat ze een kaart uit de risicovolle stapel haalden. Het was ook rond de tiende kaart dat de proefpersonen de voorkeur gaven aan het veiligere stapel, zonder zich er bewust van te zijn dat ze dit deden. Met andere woorden, lang voordat de analytische hersenen konden verklaren wat er aan de hand was, wisten de proefpersonen al onbewust waar het gevaar heerste.

Eerst doen en dan denken
Waarom hebben we dan zo weinig vertrouwen in ons buikgevoel? Een van de deelnemers gaf gelijk een treffend antwoord. Hoe vaak krijg je als kind niet te horen: “eerst denken en dan doen”. Vast heel herkenbaar voor velen. Ze lichtte dit verder toe door te vertellen dat wanneer zij intuïtief aanvoelt dat iets goed voelt, dat ze het gelijk het moet kunnen onderbouwen om goedkeuring te krijgen van haar omgeving. Echter is het vaak moeilijk om het direct onder woorden te brengen en als gevolg daarvan heeft ze de neiging om er vanaf te zien. We durven in feite minder te vertrouwen op ‘lichamelijke signalen’. In de huidige maatschappij hebben onze nieuwe hersenen (neocortex) veel aanzien gekregen. Aan kinderen wordt al gauw geleerd om snelle, rationele en weloverwogen beslissingen te nemen. Je zou kunnen zeggen dat het verstand regeert, alleen daadkracht telt en het gevoelsleven wordt uitgesloten. Een andere deelnemer suggereerde dat ‘ongeduld’ waarschijnlijk ook een grote rol speelt. Omdat alles snel moet, heb je vaak niet het geduld om te kunnen vertrouwen op je gevoel. Je maakt dan sneller een keuze met je hoofd omdat het op korte termijn een ‘betere’ oplossing lijkt. Terwijl je op langer termijn je realiseert; “had ik toch maar geluisterd naar mijn buikgevoel”.

Ons buikgevoel mag weer spreken
Het was weer een bijzondere avond. Het begon verwarrend en eindigde super waardevol! De deelnemers keken tevreden uit hun ogen. Ze lieten blijken dat ze blij waren met hun nieuwe inzichten. Gelukkig komt er steeds meer ruimte in de samenleving om onze gevoelens mee te laten spelen in de keuzes die we maken. Ik merkte dit goed aan de vele positieve reacties die ik ontving toen ik “wat bedoelen we met ons buikgevoel” als de leefvraag van deze MakeYourMind Meeting bekend maakte. We beseffen dat onze intuïtie heel waardevol is en ons helpt beslissingen te nemen die vanuit je kern komen. Hierdoor ga je ook meer de dingen doen die bij je horen en ga je beter in je vel zitten. Ik zeg al jaren: “wanneer je je intuïtie volgt, doe je de juiste dingen”. Ik kan je ook precies de momenten benoemen toen ik daar geen gehoor aan heb gegeven. Gelukkig zijn dat maar een paar en prijs ik mijzelf gelukkig dat ik weet hoe ik kan vertrouwen op mijn intuïtie. En om die redenen start ik binnenkort met de:

Masterclass Intuïtieve beslissingskracht.

Tijdens deze masterclass leer je o.a. onderscheid te maken tussen de twee soorten buikgevoelens, hoe je toch onder tijdsdruk je intuïtie kunt volgen en hoe je deze beslissingen onderbouwt naar je omgeving. Waardevol voor iedereen die meer wil kunnen vertrouwen op hun intuïtie. Want je weet nu dat je lijf het sneller doorheeft dan je hoofd!
Lijkt je dit iets? Stuur mij dan een mailtje. Ik neem vervolgens graag contact met je op en dan krijgt je een gratis voorproefje!

De eerstvolgende MakeYourMind Meetings staan gepland op donderdagavond 2 mei en dinsdagavond 14 mei. Binnenkort maak ik de leefvragen bekend.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *